Vertaling van het Franstalige artikel van Jacques Rouchaud
Uw kinderen demonstreren? Vraag u af voor wie. Het is geen toeval. Het is een systeem.
Sinds 1974 hebben de leraren de politiek in handen genomen. Dankzij die „koning” Giscard d’Estaing bezetten ze tot 84 % van de zetels van volksvertegenwoordigers. En sindsdien? Hun plaats in de hoogste kringen is alleen maar gegroeid, tot aan Macron en zijn entourage. Ze hebben alles in handen.
De corporaties, de mensen uit het veld, wie weet hoe je iets doet? Aan de kant geschoven. Hun kennis kwam niet uit boeken, en was voor hen dus niet theoretisch genoeg. Vandaag is het een ramp voor ons hele mooie Frankrijk.
In hun plaats: boekenwijsheid en onzin, de „je hoeft alleen maar” en de „we zouden moeten”. Nooit bekijkt men de situaties als geheel, van het grootste tot het kleinste. Nooit stelt men de echte vragen: wie? wat? waar? wanneer? hoe? Die vragen vegen de geleerden met een handgebaar van tafel, zoals Giscard deed. En ondertussen geven de presidenten ons geld uit en verhogen ze de belastingen aan alle kanten.
Het resultaat heeft een naam: de mammoet. Het Nationaal Onderwijs. Een wrat op het land. Een republikeinse maffia in het hart van de Republiek. Te groot, onmogelijk te sturen: vandaar de demonstraties.
En onze studenten in dit alles? Gemanipuleerd. De straat op gestuurd terwijl de kinderen van de leraren de beste posten van het land onder elkaar verdelen.
Genoeg! Deze mammoet moet in stukken worden gehakt. De territoria moeten met elkaar in concurrentie worden gebracht, voor het grootste welzijn van onze kinderen, de mannen van morgen. Laat het geweten zijn: alleen de demosciocratie kan dit verhelpen.
De demosciocratie is nu. Kom in groten getale in onze rangen!
Bedankt voor uw reacties.
Mercidevoscommentaires