De DEMOSCIOCRATIE — Nederlands

I. De Demosciocratie, toepasbaar in alle landen
Grondslagen en organisatie

Preambule: filosofie en grondbeginsel

De demosciocratie berust op het einde van de beroepspolitici.
Er bestaan geen politieke partijen, geen ideologische campagnes en geen electorale loopbanen.
De macht is tijdelijk, herroepbaar en functioneel, en wordt uitsluitend uitgeoefend door vertegenwoordigers van het volk of van de corporaties.
De legitimiteit vloeit voort uit bekwaamheid, lokale ervaring en kennis van het terrein, niet uit charisma of populariteit.
De vertegenwoordiging is gelijk te stellen aan een burgerdienst op hoog niveau, beperkt in de tijd en strikt omkaderd.

1. Territoriale organisatie

1.1 Definitie van de territoria en subterritoria

Frankrijk bestaat uit 352 territoria die overeenkomen met de voormalige onderprefecturen, met inbegrip van het Europese vasteland en de overzeese gebieden.
Elk territorium is verdeeld in 20 subterritoria, vastgesteld op basis van de oppervlakte, niet op basis van de werkelijke nabijheid tot de burgers.
De subterritoria vormen de basis voor de aanwijzing van de vertegenwoordigers, wat de kennis van het terrein waarborgt.

1.2 Aanwijzing van de lokale vertegenwoordigers

In elk subterritorium: 1 vertegenwoordiger van het volk en 1 vertegenwoordiger van de corporaties.
Alleen de burgers die vertegenwoordigers van de corporaties zijn, nemen deel aan deze aanwijzing, om een werkelijke kennis van de beroepen en de behoeften van het territorium te verzekeren.
De vertegenwoordigers zijn vrijwilligers, zonder campagne of partijlidmaatschap.
Duur van het mandaat: 1 jaar, hernieuwbaar om de 20 jaar om elke professionalisering te voorkomen.

1.3 De Raad van het Territorium

Samenstelling: 20 vertegenwoordigers van het volk + 20 vertegenwoordigers van de corporaties = 40 leden.
Aard: territoriale burgermaatschappij, tijdelijk, niet gepolitiseerd.
Hoofdrol: de behoeften en problemen van het territorium vaststellen; de prioriteiten en projecten rangschikken; de benodigde begrotingen bepalen; de Directeur van het Territorium benoemen (functioneel equivalent van een burgemeester of een territoriale uitvoerende macht).

1.4 Directeur van het Territorium en onderdirecteuren

Benoeming: door de Raad van het Territorium, op elk moment herroepbaar.
Rol: de richtsnoeren en besluiten van de Raad uitvoeren.
Benoeming van thematische onderdirecteuren (maximaal 12), verantwoordelijk voor domeinen zoals: economie, justitie, onderwijs, gezondheid, infrastructuur, milieu, cultuur, veiligheid, enz.
Verantwoordelijkheid: tegenover de Raad van het Territorium, met mogelijkheid tot herroeping op elk moment.

2. Nationale vertegenwoordiging

2.1 Aanwijzing van de vertegenwoordigers

Elke Raad van het Territorium wijst aan: 1 vertegenwoordiger van het volk → Nationale Vergadering; 1 vertegenwoordiger van de corporaties → Senaat.
Mandaat: 1 jaar, afgestemd op de Territoriale Raad.
Rol: adviezen uitbrengen en stemmen over de regeringsmaatregelen, zonder eigen politiek initiatief.

2.2 Doelstellingen van de twee kamers

Nationale Vergadering: verenigt de vertegenwoordigers van het volk, weerspiegelt de burgers.
Senaat: verenigt de vertegenwoordigers van de corporaties, weerspiegelt degenen die het land doen produceren en leven.
Werking: evenwichtig, onpartijdig, gebaseerd op een werkelijke kennis van de territoria.

3. Nationale regering

3.1 Samenstelling van de regeringsteams

10 kandidaat-teams, elk met een leider, die een actieprogramma en een begroting indienen.

3.2 Selectie van de regering

Door het volk: evenredig algemeen kiesrecht → 4 teams geselecteerd (de best gerangschikte).
Door de kamers: de 4 geselecteerde teams worden beoordeeld → één enkel team wordt verkozen om de regering te vormen, met gekwalificeerde meerderheid (~75 %).

3.3 Mandaat en herroepbaarheid

Duur: flexibel, kan 5, 6 of 10 jaar duren als het programma wordt nageleefd en goedgekeurd door de kamers en de territoria.
Herroeping: op elk moment door een stemming van beide kamers bij niet-naleving van het programma of van de voorstellen van de territoria.

3.4 Territoriale uitvoering van het programma

De regering benoemt territoriale vertegenwoordigers in elk subterritorium en territorium om de uitvoering van het programma en de begrotingen te volgen.
De 22 historische regio’s worden hersteld om de toepassing te coördineren en toezicht te houden op: het onderwijs, de openbare diensten, de economische projecten, de samenhang van de begrotingen.

4. Bezoldiging en vergoedingen

4.1 Territoriale en nationale vertegenwoordigers

Behoud van het salaris, plus vergoedingen die de aan de functie verbonden kosten dekken, en een gematigde en passende toelage om normaal te leven, zonder buitensporige verrijking.
Doel: alle burgers in staat stellen deel te nemen, ongeacht hun inkomen.

4.2 Directeur van het Territorium en onderdirecteuren

Bezoldiging aangepast aan het niveau van verantwoordelijkheid, met behoud van de beginselen van transparantie, billijkheid en afwezigheid van voorrechten.

5. Algemeen beginsel van de demosciocratie

Functionele, tijdelijke en herroepbare macht, nooit persoonlijk.
Vertegenwoordiging gebaseerd op bekwaamheid en kennis van het terrein, niet op ideologie of charisma.
Keten van verantwoordelijkheid: subterritoria → Territoriale Raad; nationale vertegenwoordigers → Nationale Vergadering en Senaat; verkozen regering → territoriale vertegenwoordigers → regio’s.
Rechtstreekse betrokkenheid van de burgers in hun actieve en territoriale leven.

De demosciocratie vormt het bestuur om tot een permanente burgerdienst, verankerd in de werkelijkheid en gecontroleerd door hen die het terrein kennen.

II. Voorwoord en filosofie
Vrijheid – Gelijkheid – Waarheid

Al duizenden jaren zoeken volkeren naar de beste manier om samen te leven.

Beschavingen hebben elkaar opgevolgd. Koninkrijken, keizerrijken, republieken en democratieën hebben elk vooruitgang gebracht, maar ook hun beperkingen. Geen enkel systeem is erin geslaagd de vrijheid, de gelijkheid, de rechtvaardigheid, de waarheid en het geluk van de volkeren duurzaam te waarborgen.

De mensheid staat vandaag voor ongekende uitdagingen: globalisering, wetenschappelijke ontwikkeling, kunstmatige intelligentie, economische crises, conflicten, uitputting van hulpbronnen, verlies van vertrouwen in de instellingen en een groeiende afstand tussen de burgers en de beslissingscentra.

Deze uitdagingen vragen om een nieuwe bezinning.

De Demosciocratie is een voorstel voor bestuur dat het territorium, de verantwoordelijkheid, de bekwaamheid, de permanente controle op de instellingen en de deelname van de burgers centraal stelt in de politieke organisatie.

Zij pretendeert niet de geschiedenis uit te wissen. Zij wil leren van zowel de successen als de fouten van de systemen die haar voorafgingen, om een nieuwe weg te openen.

De Demosciocratie berust op drie fundamentele beginselen:

Vrijheid. Omdat geen mens zich volledig kan ontplooien zonder vrij te zijn om te denken, te creëren, te werken en te ondernemen met eerbiediging van de rechten van anderen.

Gelijkheid. Omdat elke burger een gelijke waardigheid bezit voor de wet en moet kunnen deelnemen aan het leven van de gemeenschap zonder voorrecht van geboorte, fortuin of politieke verbondenheid.

Waarheid. Omdat geen duurzame samenleving kan gedijen als de openbare besluiten berusten op leugen, manipulatie of desinformatie. Het oprechte zoeken naar de feiten, de transparantie en de verantwoordelijkheid zijn essentiële voorwaarden voor een rechtvaardig bestuur.

De Demosciocratie beschouwt de macht niet als een eigendom. Zij is een tijdelijke opdracht die door de gemeenschap wordt toevertrouwd ten dienste van het algemeen belang.

Elke burger wordt geroepen om in de loop van zijn leven een actor te worden in het bestuur van zijn territorium, niet om heerschappij uit te oefenen, maar om bij te dragen aan de ontwikkeling van de gemeenschap.

De vooruitgang van een natie wordt niet alleen afgemeten aan haar materiële rijkdom, maar ook aan de kwaliteit van haar onderwijs, haar rechtspraak, haar onderzoek, haar economie, haar milieu, haar veiligheid en het respect dat aan elke persoon wordt betoond.

Dit werk wordt niet gepresenteerd als een definitieve waarheid. Het is een uitnodiging om na te denken, te debatteren en gezamenlijk een politieke organisatie op te bouwen die in staat is de uitdagingen van de 21e eeuw en van de toekomstige generaties aan te gaan.

De twaalf grondslagen

De individuele vrijheid is het eerste recht.
De gelijkheid voor de wet is absoluut.
De waarheid wordt gezocht vóór elk openbaar besluit.
De rechtspraak is onafhankelijk en verantwoordelijk.
Geen enkele macht mag permanent worden.
Alle machten controleren de andere.
Het territorium is de basis van elke vertegenwoordiging.
Bekwaamheden gaan vóór politieke verbondenheid.
De vertegenwoordigers keren na hun mandaat terug naar hun beroep.
De besluiten moeten het leven van de burgers duurzaam verbeteren.
Er moet rekening worden gehouden met de toekomstige generaties.
Kennis en ervaring moeten de besluiten leiden.

De macht moet altijd aan het volk toebehoren, maar worden uitgeoefend door bekwame burgers, tijdelijk, onder permanente controle en uitsluitend in het belang van de gemeenschap.

Opbouw van het werk

Voorwoord
Inleiding: waarom een nieuw bestuur?
Hoofdstuk I – De filosofische grondslagen van de demosciocratie
Hoofdstuk II – De burger
Hoofdstuk III – Het territorium
Hoofdstuk IV – De corporaties
Hoofdstuk V – De instellingen
Hoofdstuk VI – De grondwet
Hoofdstuk VII – De organieke wetten
Hoofdstuk VIII – De praktische toepassing

Uw ideeën tellen: laat hieronder uw reactie achter.